🇨🇭Lágmarkslaun í Sviss: engin á landsvísu, eftir kantónum

Fimm kantónur hafa lögbundin lágmarkslaun á klukkustund í gildi. Taflan sýnir brúttótaxta hverrar kantónu í svissneskum frönkum (fyrir Ticino bil), daginn sem hann tók gildi og heimild kantónunnar sjálfrar.^2,3,4,5,6,11

Nánari atriði eru mismunandi eftir kantónum. Genf ákveður lægri lágmarkslaun fyrir landbúnað og blómarækt. Ticino ákveður bil sem viðmiðunartaxtar eru settir innan fyrir hverja atvinnugrein. Til 31. desember 2026 gilda lágmarkslaun kantónu ekki í Basel-Stadt, Jura og Ticino í greinum sem falla undir almennt bindandi kjarasamning (í Jura samning með tilgreindum lágmarkslaunum). Frá 1. janúar 2027 veita lög Ticino lögbundnum lágmarkslaunum kantónunnar forgang fram yfir kjarasamninga með lægri lágmarkslaunum, nema samninga sem hafa fengið undanþágu.^{2,3,4,6,12,13}

Í Vaud samþykktu kjósendur 14. júní 2026 frumkvæði sem skráir meginregluna um lágmarkslaun kantónu í stjórnarskrá kantónunnar, en höfnuðu framkvæmdarfrumkvæði að lögum og gagntillögu, þannig að engin lög með tímakaupstaxta eru í gildi þar. Í Valais verður kosið 29. nóvember 2026 um frumkvæði um lögbundin lágmarkslaun upp á 22 franka á klukkustund.^14,15

Þann 12. maí 2026 úrskurðaði svissneski alríkishæstirétturinn að reglur Zürich og Winterthur um lágmarkslaun sveitarfélaga væru gildar. Borgin Zürich segir að enn sé óljóst hvenær lágmarkslaun hennar taki gildi og að hún muni gefa að minnsta kosti sex mánaða fyrirvara. Í borginni Luzern hafa lágmarkslaun sveitarfélagsins upp á 22,75 franka á klukkustund gilt frá 1. janúar 2026; 27. september 2026 höfnuðu kjósendur því að fella þau úr gildi.^16,17,18

Þann 19. júní 2026 samþykkti svissneska þingið í lokaatkvæðagreiðslum breytingu á alríkislögum um að lýsa kjarasamninga almennt bindandi (mál 24.096). Samkvæmt henni ganga ákvæði almennt bindandi kjarasamnings um lágmarkslaun framar ákvæðum kantónulaga, og unnt er að lýsa ákvæði um lágmarkslaun almennt bindandi jafnvel þar sem þau stangast á við skyldubundin kantónulög. Alríkisráðið hafði lagst gegn frumvarpinu. Verkalýðsfélögin hrundu af stað þjóðaratkvæðagreiðslu gegn henni 30. júní 2026 og frestur vegna þjóðaratkvæðagreiðslunnar rann út 8. október 2026; alríkiskanslaraembættið skráir þjóðaratkvæðagreiðsluna sem óafgreidda og undirskriftir eru taldar. Breytingin er ekki enn í gildi.^{19,20,21,22,23}